Sessiz bir ölümdü gidişin gözlerinde okudum aşkın intiharını duygular hicran dolu bu cümlelerin şafağı uzak sol yanım... katreydim seninle ırmaklara koştum aktım denizlere okyanuslara kaçtım buhar olup uçtum ela giyili bir çift azrailin bakışlarında alnından vurulmuş gibi düştüm gelde kaldır sevdamı gece karanlığının yaklarının altından bir türkü say bunları ölümün ardından ağladığı cehenneme denk yürek sızısı şimdi memeleket soğukları korusun bu yangını giden bir treninin ardından bakar gibi artık istanbul tuz bassın yaralarıma göğüs kafesinde gönül gönülde sevda ben sensiz buralarda mahkum büyü büyüyebildiğin kadar hayalim kadar hasretim kadar her yer sen olsun ben tutayım hasretin zülfünden baharları ne yaptın aşk aşkı arar oldu beden ruhu toprak tohumu bakışlarında yıkanmayı arar oldu bu can hüznüm yadigar bundan sonra bulutlara söyle isimsiz şiirlerimi aldırma ölçülere kafiyelere biliyorum artık dipsiz kuyularda nasıl yusuf olunduğunu sol yanım... şimdi hüzün mümbit hasret gani sevda kaim yanmak baki
senden sonra uyku mezara mutluluk öbür tarafa kaldı